Toet, toet, toeter op m'n waterscooter

Eindelijk is het dan ZOMER en vakantie! Zeven weekjes weer alle tijd om erop uit te trekken en foto's te maken. De meest zonnige kiekjes kunnen weer voorbij komen, tenminste als de weergoden me een beetje bijstaan. Er staat al een hele planning op de lijst, daarheen, hier een foto van, hierheen, en daar een foto van.
Kortom, genoeg ideeën om heel de zomer m'n blogje vol te planten met foto's van hier en daar door heel Nederland heen. Het is weliswaar geen tropisch Hawaii en het zijn ook de Bahama's niet, maar vooruit. Geen turquoise zeeën waar mensen in zwemmen, maar onze oude vertrouwde (en donkerblauwe) Noordzee waar mensen aan het varen, waterskiën en windsurfen zijn. Ook leuk, toch?
Helaas kan ik jullie niks vertellen over persoonlijke ervaringen hiermee, want ik heb geloof ik nog nooit één kleine teen op een boot gezet, en al is dat wel zo, is het daar ook bij gebleven. Dus laten we het maar niet hebben over een waterscooter, want ik zal er al van af zijn gevallen voordat ik er überhaupt op zat.
Maar veilig aan de kant, heb ik er wel wat foto's van gemaakt, even iets anders dan de bomen en dieren die hier meestal verschijnen. En, ik krijg van zee, zon en strand toch wel een zomers gevoel , jullie niet?

25. Drops

Jongens, het is weer eens zover, de afgelopen week zat ik in een toetsweek en nu nog steeds. Wat inhoudt dat ik écht geen tijd had om foto's te maken, en inmiddels in staat ben niet alleen het kaftpapier van mijn boeken te scheuren, maar ook om mijn boeken zelf te verscheuren. Ik heb een kop vol met leerwerk, en ik kan jullie wel gaan vervelen met leerstof over mengsels, de koude oorlog of weet ik het wat voor verbanden van wiskunde, daar wordt niemand blij van.
Dus ff snel een foto van het 100-snapshotsproject, nummer 25, drops! Ik heb een halfuur voor de kraan gezeten die langzaam water drupte in een glas water, maar tig mislukte foto's en een wc-eendnek rijker is deze er toch zomaar uitgerold:
(Nu weer snel leren, joepie! Maar gelukkig is het bijna vakantie en heb ik alleen maar tijd om foto's te maken!)

Donzige pluizebollen

Nu ik eindelijk in mijn o -zo drukke schema een plekje had gevonden, heb ik ook maar meteen mijn leven erop gewaagd ook, om deze foto's te maken. Want àls ouders beschermend zijn, dan zijn dat zeker zwanen. Gelukkig bleven ze op hun plek, met beiden hun oogjes strak op mij gericht. Dit zijn de zwanen die ik een tijd terug ook op de foto heb gezet, maar dan hun nakomelingen. Vader Zwaan vond het blijkbaar veel minder erg dat ik z'n kinders op de foto zette, dan zijn vrouwtje toentertijd.

En kijk dan! Broers, zussen of broers en zussen gaan zo lief met elkaar om! En misschien lijkt dat maar zo omdat ze er zo schattig uit zien, maar toch. Het ziet er echt uit als een familie, die elkaar beschermt, elkaars gezelschap opzoekt en elkaar niet in de steek laat. En - heb ik mij laten vertellen - zwanenkoppels blijven een leven lang bij elkaar. Misschien hebben wij toch wel meer gemeen met deze vogels die zo je voet kunnen breken en waar we liever een blokje voor om lopen. Vooral als je met de hond bent. Die met iedereen wil spelen. En snuffen. En uitdagen... Nee, met mijn hond loop ik dan toch maar éven de andere kant op. Zwaan, ik snap je! Ik zou m'n gezin ook beschermen! Probeer dat maar eens duidelijk te maken,...

99. Time

Ja ja, ik weet het! Nog steeds geen tijd gehad om nieuwe foto's te maken, volgende week.
Maar om het dan maar meteen over het onderwerp te hebben; tijd. De tweede foto van het 100 snapshots project wat ik met jullie deel. En laat me een ding zeggen over tijd: die vliegt.
Dingen die zoveel jaar geleden zijn gebeurd voelen als gisteren, en dingen die daarentegen gisteren zijn gebeurd voelen als zoveel jaar geleden. Heel tegenstrijdig bij mij, ik weet het.

Maar - en nu komt het filosofische moment van de dag - omdat alles zo snel gaat, moeten we een ding weten; we moeten een ding ervan geleerd hebben. Koester de gelukkige momenten met de mensen van wie je houdt. Het kan op een dag anders zijn. Zorg ervoor dat je de herinneringen altijd in je hart gesloten hebt, en altijd kan terug kijken naar die mooie momenten, dat lukt ook wel zonder al die foto's, echt. En dat zeg ik aangezien wij van de generatie zijn die écht alles vast leggen. Zelfs een ritje in de achtbaan waarbij je iPhone bijna uit je handen waait. Geniet nou gewoon eens een keer, in plaats van te doen alsof. In plaats van te laten zien aan de buitenwereld dat het zo is. Pluk de dag, het kan zomaar de laatste zijn!

Drops of tears

Eigenlijk heb ik niet veel uitleg bij deze foto. Ik vond het gewoon leuk om er een foto van te maken, simpelweg omdat - ja, het klinkt stom - ik waterdruppels op bladeren mooi vind om te zien. Dus hier staat er  een dan, zodanig ingezoomed dat je het bijna niet meer herkent.

Het zal wel het enige stukje zijn van deze week, i.v.m mijn toetsweek, heb ik dus ook niet veel foto's gemaakt, en zal ook niet veel tijd hebben foto's erop te zetten met lappen tekst erbij. Deze hier is meer een kwestie van de foto er zowat letterlijk opsmijten.
Als ik ongeveer elk hoofdstuk van elk vak in mijn hoofd gestampt heb, en de week voorbij is, zal ik weer wat foto's maken en ze op m'n blog zetten, tot die tijd moeten jullie het maar doen met wat er staat!